Ang Tunay na Detective

​Ang tekstong susuriin ko ay ang nobela ni Bernalyn Hapin Sastrillo, ang Detective Boys of Masangkay: Ang Mangkukulam (2016). Ang nobela ay tungkol sa paglalakbay at paghahanap ng kasagutan ng tatlong magkakaibagan ukol sa pagkawala ng mga bagay sa baranggay nila. Nalalapit ang paksa ng tesis ko sa nobelang ito dahil ang gusto kong paksain ay tungkol sa paglalakbay at pagtuklas. 

Malaki ang pagkakahiwig ng paksa ng kanyang nobela sa mga gusto kong isulat kaya nais kong pagtuunan ng pansin ang anggulong pagiging detektib ng mga karakter o ang pagiging sabik nilang tumuklas at magresolba ng mga kaso. Isa ring gusto kong bigyang pansin sa akda ay ang pagiging independent ng mga bata at ang pagdedesisyon nila na mag-isa na maglakbay at resolbahin ang problema ng mga kaibigan at ng mga ka-baranggay nila. 

Ang nobela ay tungkol sa tatlong binatilyong magkakaibigan na sina Uno, Junior at Thirdy at tinatawag nila ang grupo nila na DBM o Detective Boys of Masangkay. Silang tatlo ay mga avid fans ni Detective Conan (1994), isang anime tv series sa Japan. Dahil sa pagiging fans nila ni Detective Conan ay nahilig din sila sa pagreresolba ng mga kaso o mga problema na kinahaharap sa barangay nila. Tumutulong sila sa paghahanap ng mga bagay na nawawala, tulad ng mga nawawalang hayop at damit pero naging isang malaking pagsubok sa kanila ang paghahanap sa nawawalang kapatid ng bago nilang kaibigan at honorary member sa grupo nila na si Me-ann. Hindi pa agad pumayag ang tatlo na pasalihan sa grupo si Me-ann pero dahil sa ipinakitang galing at talino sa mga ibinigay nilang pagsubok at dahil fan din siya ni Detective Conan ay nakapasa na din ito sa kanila. Sa pagiimbestiga nila tungkol sa mga nawawala sa kanilang barangay ay isa lang ang tinuturong suspek ng mga ka-baranggay nila, si Aling Binang, ang sinasabing mangkukulam sa kanilang lugar. Sa huli ay dahil sa pagtulong ng DBM sa paghahanap ng tunay na may sala ay nasagot nila ang lahat ng katanungan at misteryo sa kanilang barangay at napatunayan na walang sala si Aling Binang. Ipinakita ng mga bata na kahit mga bata pa lang sila ay kaya nilang lumutas ng mga krimen at kayang tulungan ang mga nangangailangan gamit lamang ang kanilang talino, diskarte, at tapang. Marami ring pagsubok na kinaharap ang DBM na muntik nang ikasira ng kanilang pagkakaibigan pero namayani pa rin sa kanila ang kanilang pagiging detektib at pagtitiwala sa isa’t isa.

Sa umpisa pa lang ng nobela ay binanggit na ang pagkahilig o ang pagiging fan ng mga karakter kay Detective Conan. Ang pagkakaroon nila ng grupo na pinangalanan nilang DBM (Detective Boys of Masangkay) ay nanggaling sa anime na Detective Conan na isinulat ni Gosho Aoyama at ito ang naging inspirasyon nila upang maging mga detective at tumulong sa mga kaibaigan at mga ka-baranggay nila. 

Ang kuwento ng Detective Conan ay tungkol sa isang lalaking nagngangalang Shinichi Kudo na nasa hayskul pa lamang pero tumutulong na sa mga pulis sa paglutas ng mga kaso. Dahil sa pagiging mausisa niya at sa pagksabik sa paglulutas ng mga kaso, simple man ito o mapanganib at kumplikado ay nalagay sa panganib ang buhay niya. Isang sindikato ang nahuli siya at sinubukang patayin sa pamamagitan ng pagpapainom ng isang gamot pero dahil hindi pa lubos napageexperimentuhan at napagaaralang mabuti ang gamot na ito ay may ibang naging epekto ito kay Shinichi. Sa di inaasahang pangyayari ang dating 17 na taong gulang na lalaki ay biglang naging 7 na taong gulang. Lumiit ang kanyang katawan at bumalik sa pagkabata ang kanyang itsura dahil sa nainom niyang gamot. Dahil sa pangyayaring ito ay kinailangan niyang magtago at magpalit ng katauhan upang hindi siya mahanap ng mga sindikato at dito na nabuhay ang bago niyang identidad, si Conan Edogawa. Dahil naging bata ang itsura ni Shinichi ay kinailangan niyang bumalik sa elementarya at dito niya nakilala ang tatlong bago niyang kaibigan. Nagkaroon din sila ng isang grupo kung saan lumulutas din sila ng mga kaso at tumutulong sa mga pulis, ang Detective Boys at sa tingin ko ay ito ang pinagkuhanan o naging inspirasyon ng tatlong bata upang buuin ang DBM.

Makikita na isang malaking kadahilanan ang pagiging bata ni Detective Conan kaya nahumaling sina Uno, Junior at Thirdy dito dahil nakakaugnay sila sa karakter ni Conan. Hinahangaan nila ito dahil kahit bata ang itsura nito ay nakakagawa ito ng paraan upang maging detective pa rin at makatulong lumutas ng mga kaso. Ngunit kung mas matatanda sila at malayo ang edad kay Conan ay baka hindi sila ganoong mahumaling dito.  Siguro ay maging fan pa rin sila pero mas hahanap sila ng ibang detective na iidolohin kung saan mas makakaugnay sila. Ilang halimbawa ng iba pang detective ay si Kogoro Akechi at Sherlock Holmes na mga karakter sa mga isinulat nina Rampo Edogawa o Tarō Hirai ang kanyang totoong pangalan at Sir Arthur Ignatius Conan Doyle. Kung mapapansin ay kinuha ang pangalang Conan Edogowa sa pangalan ng dalawang sikat na manunulat ng mga detective, crime at mystery fiction. 

Sa kuwento ni Detective Conan ay tinitingala ni Shinichi Kudo si Sherlock Holmes at tinuturing niya itong pinakadakila at mahusay na detektib sa buong mundo kahit alam niyang hindi ito totoo at isinulat lamang ni Sir Arthur Ignatius Conan Doyle.  Si Sherlock Holmes ay isang consulting detective kung saan hinihingian siya ng tulong ng mga pulis kapag may kakaiba o nakakapagtakang nangyari sa isang krimen. Meron din siyang kakaibang kakayahan o ang kanyang deductive skills na talagang hinahangaan ni Shinichi, kung saan kayang malaman ni Sherlock Holmes ang lahat tungkol sa isang tao sa pamamagitan lamang ng pagtingin sa itsura nito, sa damit na suot, sa tindig, sa pananalita o kahit sa simpleng paglalarawan lang ng ibang tao. 

Maaaring sabihin na naging inspirasyon ng mga bata sa DBM si Detective Conan kaya kahit mga bata lang sila ay malakas at buo ang loob nila na lumutas ng mga kaso kahit kung misan ay delikado ito at naging inspirasyon naman ni Shinichi Kudo upang maging isang mahusay na detective ay si Sherlock Holmes. 

Tulad ng isang tunay na detektib ay dapat tinataglay niya ang ilan sa mga katangian nito. Una ang pagkakaroon ng mata para sa malalaki at maliliit na detalye at mahusay magmasid sa paligid. Isa rin ay ang mahasa ang kakayahan sa pangangatwiran at pagdadahilan. Kaakibat ng pag-oobserba ay ang pakikinig at pagbibigay pansin sa mga bagay bagay. Isa sa mga bagay na kinakailangan talaga ng isang detektib ay ang kaalaman nito sa paghahanap ng impormasyon sa iba’t ibang sanggunian. Matuto rin na parating magtanong ngunit pipiliin at pagiisapan munang mabuti ang mga itatanong. Ang isang importanteng bahagi din ng pagiging isang detektib ay ang pagtatala ng mga nakuhang impormasyon, mahalaga man ito o hindi gaano ay kailangan pa ring itala dahil lahat ng klase ng impormasyon ay importante at baka magamit ito sa hinaharap. Ang huli na kailangang tandaan at hindi dapat malimutan ay kailangang mag-ingat parati, gaano man kahalaga ang kasong nilulutas ay mas mahalaga pa rin ang buhay natin.

Maliban sa pagkahilig ng may akda kay Detective Conan ay malaki rin ang kagustuhan niyang magkuwento tungkol sa mga nangyari noon, particular noong panahon ng kanyang kabataan noong 90’s. Ginamit niya ang panahong ito upang ikuwento ang DBM kahit ang karamihan ng mga mambabasa niya ngayon ay marahil hindi ba nabubuhay o sobrang bata pa noon. Hindi naging hadlang sa awtor ang kaibahan ng panahon noon sa panahon ngayon sa pagsusulat, kahit walang gaanong teknolohiyang ginamit sa nobela ay hindi ito naging kahinaan kung hindi parang naging kalakasan pa. Hindi mo agad mapapansin na 90’s ang ginamit na panahon dahil hindi pilit ang lengguwaheng ginamit at natural lang ang mga dayalogo ng mga karakter kaya kahit ang mga bata ngayong panahon ang magbabasa nito ay siguradong makaka-ugnay pa rin sila sa kuwento.

Kung iisiping mabuti ay delikado para sa isang bata ang makialam at umusisa sa gawain ng mga pulis at mga mas propesyonal sa kanila pero sina Uno, Junior at Thirdy ay hindi huminto sa kagustuhan nilang maging katulad ni Detective Conan. Kahit ipinapakita nila ang dedikasyon nila ay di pa rin mawawala ang mga katangian ng pagiging bata nila. May mga tagpo na kahit matanda na silang mag-isip at mas may alam kaysa sa ibang bata ay matatapos pa rin ang araw na uuwi sila at babalik sa realidad kung saan ang tingin sa kanila ay isang ordinaryong bata lamang. Pinatunayan nila sa pagiging detektib na hindi lang sila ordinaryong bata, na may mga kakayahan din sila na makakatulong sa paglutas ng mga kaso at pagtuklas ng mga sagot sa kanilang mga katanungan. 

Ipinakita sa nobela ang unti-unting pag-usbong ng mga karakter at ang paglawak ng pangunawa nila. Sa umpisa ay ipinakita na agad ang pagiging mausisa ng mga bata hanggang sa dahan-dahan nang isinalaysay ang paghahanap nila ng mga ebidensiya at ang pagtatanong sa mga ka-baranggay nila. Kada araw ay may bago silang natutuklasan at natututunan na nagagamit nila hindi lang sa mga kasong nilulutas at pinagaaralan nila kung hindi pati sa mga sarili din nila. Kung sa una ay hindi pa ganun katapang at kabuo ang mga loob nila na seryosohin ang pagiging detektib, sa huli ay natutunan nilang hindi lang ang sarili ang isipin kung hindi pati rin ang ikabubuti at ikaliligtas ng lahat.

Tulad sa aking tesis na may paksang paglalakbay at pagtuklas, ipinakita ng mga bata ang pagiging sabik nila sa pagtuklas ng mga bagong kaalaman at kakaibang karanasan at nagagawa nila ito sa pamamagitan paglalakbay sa iba’t ibang lugar sa kanilang bayan upang maghanap at mangalap ng ebidensya o impormasyon. Dahil sa kanilang paglalakbay ay marami silang natuklasan, naranasan at mga nakasalamuha na noon lang nila nakita at nalaman. 

Ang Detective Boys of Masangkay: Ang Mangkukulam ay isang nobelang hindi lang pambata, kahit ang matatanda na isip bata o gusto lang balikan ang kanilang pagkabata ay pupuwedeng basahin ito. Ipinapakita ng nobelang ito na kahit sa murang edad lamang ay may mga maitutulong at maituturo ang mga bata sa ating bayan, na kahit simpleng mga bata lang sila ay may naiiba at natatangi silang katangian. Ang mga bata sa nobela ay mga batang sa una ay takot at hindi sigurado pero sa huli ay nagkaroon ng tiwala sa sarili at sinikap tapusin ang kanilang nasimulan ng may tapang at paninindigan. Mga bata man sila ay nakita na kaya nilang tumayo sa kanilang sariling paa at magdesisyon kahit walang payo mula sa mga nakakatanda dahil kung di pa sila kikilos ay walang mangyayari at baka mahuli pa ang lahat. Kahit delikado man ang kanilang ginagawa ay hindi nila ito alintana dahil mga detektib sila at ang tunay na detektib ay walang takot na tuklasin at isiwalat kung ano talagan ang totoo. 
Mga Sanggunian:

Sastrillo, B. (2016). Detective Boys of Masangkay: Ang Mangkukulam. Quezon City: Adarna House.

Zuq, X. (2016, September 1). Bernalyn Hapin Sastrillo. Sinipi mula sa 

http://xizuqsnook.com/?p=2593 

How to Be a Detective. (n.d.). Sinipi mula sa http://www.wikihow.com/Be-a-  Detective#Amateur_Detecting_sub 

Detective Conan. (2016, September 10). Sinipi mula sa  http://www.detectiveconanworld.com/wiki/Detective_Conan 

Gosho Aoyama. (2016, May 9). Sinipi mula sa  http://www.detectiveconanworld.com/wiki/Gosho_Aoyama 

Shinichi Kudo. (2016, September 18). Sinipi mula sa http://www.detectiveconanworld.com/wiki/Shinichi_Kudo 

Edogawa Rampo. (2015, August 29). Sinipi mula sa  http://www.detectiveconanworld.com/wiki/Edogawa_Rampo 

Sir Arthur Conan Doyle. (2011, September 29). Sinipi mula sa http://www.detectiveconanworld.com/wiki/Arthur_Conan_Doyle 

Sherlock Holmes. (2015, March 11). Sinipi mula sa  http://www.detectiveconanworld.com/wiki/Sherlock_Holmes 

Conan Edogawa. (2016, September 23). Sinipi mula sa http://www.detectiveconanworld.com/wiki/Conan_Edogawa 

#BuwanNgMgaAkdangPinoy 2016

Ngayong taon ay naisipan kong gawin tema ang mga librong magagamit ko at makakatulong sa pagbuo ng aking thesis, hinaluan ko din ito ng calligraphy o lettering para naman kahit papaano ay ma-practice ko din ang isa ko pang hobby maliban sa pagbabasa at pagsusulat at maging mas kaayaaya at makatawag pansin ang mga posts ko.

Kuwentong Pambata ang genre na napili ko para sa aking thesis at lima sa mga napili kong libro ay pambata na may malaking impluwensiya sa akin at makakatulong sa aking pagsusulat. Ang apat pa na libro na hindi pambata ay mga librong maaaring malapit sa paksa na gusto kong gawin at mga librong malapit na din sa akin na sa tingin ko ay may maitutulong sa aking thesis, lalo na’t ang lahat ng mga awtor na ito ay may malaking impluwensiya sa aking pagsusulat.

Nalulungkot ako dahil siyam lang ang librong naibahagi ko at kahit marami pa akong gustong i-post ay time won’t permit me ngayong marami na kaming ginagawa sa klase lalo na’t pinag-iisipan ko mabuti ang bawat librong ipopost ko, mula sa pagpili ng libro, pagiisip ng magandang i-lettering at ilagay sa caption. Dahil sa #BuwanNgMgaAkdangPinoy ay mas natulungan ako nito makapili at makapagdesisyon sa kung ano talaga ang papaksain ko sa aking thesis. Mas napadali ang paghahanap at paggawa ko ng mga proyekto namin ngayon sa klase na may kaugnayan sa pagbuo ng aming thesis dahil sa paggawa ko ng mini review at pagkomento ko sa mga librong napili ko.

Nag-enjoy ako sa pagsali ngayong taon dahil marami akong naibahagi sa ibang tao at malaki din ang naitulong nito sa akin. Hindi na ulit ako makapaghintay sa #BuwanNgaMgaAkdangPinoy sa susunod na taon.

Moymoy Lulumboy Ang Batang Aswang

#BuwanNgMgaAkdangPinoy

Hindi ko alam ang tungkol sa kuwentong ito noong nakita ko sa bookshelf ng isang bookstore, pero dahil kuwentong pambata ito at mukhang maganda ang kuwento ay binili ko na. Mahilig ako sa mga kuwentong may magic, fantasy at kaunting kababalaghan kaya naman nakuha nito kaagad ang pansin ko.

Hindi ko pa tapos basahin ang libro pero ngayong binabasa ko ito ay talaga namang hindi ko maibaba. Page turner at kapanapanabik ang bawat eksena. Hindi ganoong ka-unique ang kuwento dahil marami na rin namang kuwento at pelikula na ganito ang tema pero ang kaibahan nito sa nakararami ay napapanahon ang kuwento, siguradong makakarelate ang maraming mambabasa at sumasabay ang kuwento sa pagiging progresibo ng mundo natin ngayon. Simple lang ang mga salitang ginamit, ginawa talaga para sa mga batang mambabasa pero pupuwede rin sa mga matatanda na naghahanap ng kakaibang babasahin.

Mahilig ako sa mga kuwentong may ganitong tema kaya naman sa aking thesis ay balak kong haluan ng mahika o fantasy ang mga kuwentong isusulat ko. Binabalak ko din na haluan ng kaunting nakakatakot na tema pero pinagiisipan ko pa kung itutuloy ko. Kapag natapos ko ang librong ito ay sa tingin ko malaki ang maitutulong nito sa pagbuo ng aking thesis lalo na’t nalalapit ang tema ng aklat sa gustong kong isulat na kuwento. 👍😁

Para Kay B

#BuwanNgMgaAkdangPinoy

May quota daw ang pag-ibig, so what eh hindi pa naman ako naiinlove kaya di ko muna poproblemahin iyan hahaha. Pero kidding aside, in love ka man, na in love o hindi pa na i-in love ay puwedeng puwede sa iyo ang librong ito. Actually kahit sino puwede basahin ito kahit mga bata basta may patnubay ng magulang haha.

May limang bahagi ang nobela, iba’t ibang kuwento at iba’t ibang approach sa pag-ibig. Hindi ka mabobored sa librong ito kasi bawat eksena ay pag-iisipin ka talaga. Mula umpisa hanggang sa dulo ay mapapatanong ka talaga kung sino si B at kung sino at ano ba ang kinalaman niya sa kuwento. Ipinakita ni Ricky Lee ang limang klase ng babae, limang uri ng pagmamahal at kung paano nila ito hinarap. Bawat bahagi ay parang cliff hanger at di mo talaga malaman kung may kasunod pa pero ang pagiging pabitin ng mga kuwento niya ang talagang nagpapaexcite sa mga mambabasa. Kapag naumpisahan mo na ang pagbabasa ay mahihirapan ka nang ibaba pa ang libro. Hindi lang basta tungkol sa pag-ibig ang libro, maraming bagay din ang matututunan dito at siguradong dadalin mo hanggang sa tumanda ka. Maaaring makarelate ka sa mga karakter maaari ding hindi pero siguradong tatatak at may maiiwan sila sa iyo. Hindi mabigat ang kuwento, hindi rin sobrang gaan o simple, kumbaga sa pagkain ay tama lang lasa at siguradong mabubusog ka.

Halata namang hindi pambata ang libro pero sa tingin ko ay malaki ang maitutulong nitong kuwento at ni Ricky Lee sa akin dahil malaki ang naging impluwensiya niya sa aking pagsusulat. Hindi naiiba ang istilo ni Ricky Lee sa iba pang awtor pero kapag nabasa mo ang akda niya ay malalaman mo agad na sa kanya ito. May distinction na, may tatak, tatak Ricky Lee at iyon ang gusto kong tularan sa kanya. Gusto ko magkaroon ng sariling identidad ang mga akda ko at masabing ako nga ang nagsulat nito, na sa akin ito. 👍;)

Pangkat Papaya

#BuwanNgMgaAkdangPinoy
Pamagat pa lang ng aklat ay mapapaisip ka na agad kung tungkol saan ang kuwento. Hanggang sa maumpisahan mo ay matatawa ka dahil kahit papaano ay makakarelate ka at magbabalik sa iyo ang mga panahon noong nasa elementary ka pa lang. Walang pinipiling panahon at edad ang kuwento at kahit sino, bata man o matanda ay siguradong magugustuhan ang libro at may matututunan dito.

Napapanahon at nababagay ang kuwento sa mga bata ngayon. Kakaiba ang kuwento at ang paraan ng pagkukuwento. Madaling basahin at kahit pambata ay mapapaisip ka din sa mga susunod na mangyayari. Simple lang ang nais nitong ipahiwatig pero may lalim na gustong ipaunawa sa mga batang mambabasa. Napaka-witty din ng author dahil naisip pa niya ang ganitong kakaibang kuwento. Hindi ko rin masabi kung inimbento lang ito ng may akda o may mga bahagi sa kuwento na nangyari sa totoong buhay. 

Naengganyo ako sa pagbabasa at mas nahikayat na magsulat din ng mga kuwentong pamabata tulad nito.  Maliban sa Pangkat Papaya ay nagustuhan ko din ang naunang aklat ng may akda, ang Supremo. Nagustuhan ko na ginawang parang mini series ng awtor ang kaniyang dalawang aklat na sa iisang mundo lang ito nangyari at umikot sa buhay ni Andro, ang bida sa kaniyang mga kuwento. Aabangan ko pa ang mga susunod na kuwento ng may akda at kung ano pa ang mangyayari sa buhay ni Andro. haha ;)✌

What’s In Your Heart

#BuwanNgMgaAkdangPinoy
Kapag tinatanong ako kung ano ang paborito kong libro ay sigurado kasama ang librong ito sa top 10. Isa ang librong ito na talagang tumatak sa akin. Malayo ang buhay ng karakter sa buhay ko pero nakakarelate ako sa kung ano ang pinagdadaanan niya sa buhay, kung ano ang nais niyang gawin sa future niya. Parang naging parte na rin ng buhay ko ang librong ito.

Nasa ingles ang libro pero kapag nabasa mo ay masasabi mong pilipino ang nagsulat dahil sa mga bahagi ng kuwento na ang mga pilipino lang talaga ang nakakaalam. Hindi ito isang love story na common sa panahon ngayon, na kapag nabasa mo palang ang title ay iisipin mong tungkol lang ito sa dalawang magkasintahan pero ibang iba ang takbo ng istorya nito. Umikot ito sa istorya ng pamilya at kung gaano ito nakaapekto sa mga naging desisyon ng bida. Ipinakita ng may akda na kung gusto mo matupad ang mga pangarap mo ay dapat mong sundin kung ano talaga ang sinasabi ng puso at isipin kung ano talaga ang mahalaga sa’yo.

Maganda ang paraan ng pagkukuwento at talaga namang mapapalipat ka talaga ng pahina. Maraming twists and turns at hindi cliche ang kuwento. Iispin mo ang mangyayari sa bawat eksena sa libro at napapangiti din ako sa ibang bahagi lalo kapag nakakarelate ako sa bida at sa nangyayari sa kanya. Minsan naiisip ko na sana matulad ang buhay ko sa naging ending ng libro pero tulad nga ng natutunan ko sa aklat, listen what’s in your heart and you’ll know what really matters to you and to the people around you.

Wag matakot, magpatakot.

(semi book review. lol)

Tatlong Gabi Tatlong Araw ni Eros Atalia


Isang storya na di ka matatakot kundi matatakot ka na matakot.. ang gulo di ba? Tulad ng nobela na ito ni eros atalia na mas magulo pa sa love life ng ibang kabataan ngayon ay punong puno ng kababalaghan at misteryo na ngayon mo lang masasaksihan. Isang istorya tungkol sa buhay ng isang mamamahayag at sa kanyang pagbabalik sa bayan ng magapok. Mambubulabog sa isip at katawang tao mo at magpapabago sa tingin mo sa mundo. Misteryo, romansa, kababalaghan at iba pang bagay na kikiliti sa inyong isipan. At para sa mga aspiring na writer tulad ko, maraming kang mapupulot dito na di mo makikita o matututunan sa mundong ating ginagalawan.